…Είναι στιγμές που χάνομαι μαζί σου
χάνω τον χρόνο, δε νιώθω τη στιγμή…
Γέλα μου όπως και χθες…
Επιστροφή λοιπόν πάλι στην πραγματικότητα, στην καθημερινότητα… Δεν μπορώ να κρύψω ότι σήμερα απολαμβάνω τη μέρα μιας κι έχω άδεια! Ναι ΑΔΕΙΑ! Και αυτό που με γεμίζει περισσότερο είναι ότι μένουν άλλες 3 μέρες δουλειάς για να έρθει Σ/Κ!
Κάτι τέτοιες μέρες που ο καιρός είναι ανοιξιάτικος πιάνω τον εαυτό μου να τεμπελιάζει ασύστολα! Σκέφτομαι μόνο καφέδες, μπύρες κάτω από τον ήλιο, τσίπουρα και θαλασσινά στην παραλία, ποτά το βραδακι κτλ..
Σας αφήνω για λίγο… Πάω για ένα καφεδάκι στο cosmos!
Νομίζω ότι η Άνοιξη μου πήρε τα μυαλά και πάλι… Γαμώτο!
Χριστός Ανέστη!
Μην μου πείτε κι εσείς ότι το μάθατε…! Πείτε αληθώς! Προτιμώ τα συμβατικά τέτοιες μέρες ! Κι επειδή προτιμώ τα συμβατικά, θα κάνω ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ και ΜΟΝΟ κάποιες ανατροπές στα δεδομένα του Πάσχα που είδα και άκουσα!
ΔΕΔΟΜΕΝΟ 1: Πας ρε μαλάκα στη Χαλκιδική; Της πουτάνας θα γίνεται στο δρόμο!
Μύθος! Η Χαλκιδική ήταν πιο άδεια από ποτέ! Κι ας γίνονταν έργα στο δρόμο και έπρεπε να πάω από παρακαμπτήριο… Να πω την αλήθεια έκανα και λιγότερο χρόνο!
ΔΕΔΟΜΕΝΟ 2: Περιμένω πως και πως το Μ. Σάββατο να φάω μαγειρίτσα!
Μύθος! Από τότε που κάθε ξενύχτι συνοδεύεται από μία επίσκεψη σε διανυκτερεύον σουπάδικο, για να φάμε κάτι που θα ‘’στρώσει’’ το στομάχι, η μαγειρίτσα έχει χάσει την αίγλη της! Τι κι αν έχω προσπαθήσει σ’ εκείνα τα μαγαζιά να φάω κοτόσουπα, μοσχαροκεφαλή, βραστό και άλλα σουποειδή, δεν μπορώ να αντισταθώ στη ιδέα της ζεστής μαγειρίτσας! Οπότε η αναμονή του τραπεζιού μετά την Ανάσταση νομίζω ότι εξυπηρετεί περισσότερο το να γεμίσω το στομάχι μου που γουργουρίζει όλη μέρα
ΔΕΔΟΜΕΝΟ 3: Ο κόσμος δεν έχει λεφτά για το Πάσχα!
Μύθος! Κι εγώ σε ποιον κόσμο ζω; Το κρεοπωλείο δεν είχε ούτε παντσέτα στις 3 το μεσημέρι του Σαββάτου… οοοοχι… δεν εννοώ το κρεοπωλείο του χωριού που ήμουν… Εννοώ του διπλανού χωριού γιατί στο χωριό που ήμουν είχε ξεπουλήσει και ήταν ήδη κλειστό από τις 2! Ποιος πήρε όλα τα κρέατα; Ο εφοπλιστής με τα 7 γράμματα που δεν είναι Ωνάσσης ούτε Νιάρχος;
ΔΕΔΟΜΕΝΟ 4: Η ξανθιά στο bar της Φούρκας ήταν κούκλα! (ξέρεις εσύ…)
Μύθος! Η ξανθιά στο bar της Φούρκας δεν ήταν κούκλα.. Ήταν ΚΟΥΚΛΑΡΑ! Κολάστηκα για άλλη μια φορά! Θεέ μου σχώρα με…
”ΠΟΥΛΩ ΤΟΝ ΚΟΛΟ ΜΟΥ ΓΙΑ 50 ΕΥΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗΝ ΔΟΣΗ ΜΟΥ ΟΠΙΟΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ
ΣΤΕΙΛΤΕ MAIL ΝΑ ΣΥΝΕΝΟΙΘΟΥΜΕ. ”
To μεταφέρω όπως ακριβώς το διάβασα στο blog του…
Όταν διάβασα το post αυτό γέλασα… Γέλασα πολύ όμως… Μετά από λίγο συνειδητοποίησα ότι αν είναι αληθινό, δεν είναι τραγικός ο τύπος που το υπογράφει αλλά εγώ ο μαλάκας που κάθομαι και το σαρκάζω… Δεν θα μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι θα μπορούσε κάποιος να φτάσει σε τόσο απελπιστική κατάσταση… Και δεν εννοώ τα ναρκωτικά αλλά το να γράφει κάτι τόσο άμεσα … Γιατί ούτε κανένας πουριτανός είμαι ούτε μ’αρέσει όταν βλέπω τέτοια νοσηρά γεγονότα να το παίζω αποσβολωμένος λες και δε ζω σε αυτό το κόσμο!
Να τον πηδήξουν θέλει για 50 ευρώ! Να πάρει τη δόση του θέλει πουλώντας τον κώλο του! Έτσι απλά…
Και να δεις που θα βρεθεί κάποιος -άρρωστος- να τον πηδήξει!
Δεν ξέρω τι να πω… Το ”και μη χειρότερα” φαντάζει λίγο..
Κατηγορίες: Καθημερινά
Φέρτε την τανάλια,
είμαι η Μαλάμω,
κι έχω το καλύτερο δόντι…
Μπορεί να είναι ένα,
αλλά είναι πολύ δυνατό!!!
Την τελευταία εβδομάδα δεν προλάβαινα τίποτα… Δουλειά, δουλειά, δουλειά. Επιτέλους επέστρεψα όμως…
Κάτι είχε πάρει τ’αυτί μου αλλά άλλο να τ’ακούς και άλλο να το διαβάζεις! Μου είχαν πει λοιπόν ότι η Μαρία -ναι καλά κατάλαβες η Άσχημη- έχει ιστοσελίδα… Μπήκα κι εγώ λοιπόν για να δω τι έχει αυτή η σελίδα κι αν είναι τόσο άσχημη όσο η Μαρία!
Συνήθως λένε πως ”ότι μπάινει, βγαίνει” -εεε που πάει το μυαλό σου-. Εγώ πάντως μπήκα στο site της και δεν ήθελα να βγω με τίποτα! Διάβαζα και ξαναδιάβαζα τα -μοναδικά και απίθανα- σχόλια που γράφουν οι επισκέπτες και γελούσα ασταμάτητα…
Επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω αυτούσια κάποια σχόλια που με ενθουσίασαν…
”Yassou Maria,
Με λενε Ειρηνη-Μαρια και σε αγαπω πολυ.Ταυτιζομαι μαζι σου γιατι ο μπαμπας μου με φωναζει “Μαρια,η ασχημη” επειδη φοραω γυαλια και σιδερακια.Εισαι εκπληκτικη και εχεις καλη ψυχη.Σε λατρευω και πιστευω οτι στο τελος θα εισαι μαζι με τον Αλεξη.Σε βλεπω καθε μερα.Δεν χανω επεισοδιο.Και οπως ειχε πει η Τζινα για τη Μαφαλντα οτι ειναι ευαισθητη,αστεια και δυνατη,ετσι εισαι και εσυ!Μην αλλαξεις για κανεναν…………………………..
Με αγαπη και θαυμασμο,
Ειρηνη.”
pakou comment: Πρέπει να είναι πολύ περίφανος για σένα ο μπαμπάς σου Ειρήνη!
”Yassou Maria!
Γεια!Είμαι η Αγγελική από την Πάτρα.Είσαι πολύ άσχημη μα είσαι έξυπνη και πάρα πάρα πολύ καλή.Ελπίζω να σε αγαπά Ο Αλέξης.
Αγγελικη Κ.”
pakou comment: Αγγελική, εσένα σίγουρα σε αναθρέψανε με το ρητό ”Η ειλικρίνια αμοίβεται!”…Για τακτ ούτε λόγος!
”YASSOU MARIA!!!
Είμαι ένα κοριτσάκι και με λένε Μαρία, αλλά ουφ!! είμαι πιο όμορφη από σένα.
Πω πω!!! Θεέ μου πόσο άσχημη είσαι αλλά και πόσο καλή στη δουλειά σου.
Σε βλέπω κάθε βράδυ και γελάω πολύ με ότι σκέφτεσαι, λες και κάνεις του Αλέξη.
Ευτυχώς που δεν σου μοιάζω αλλά θέλω κι εγώ να είμαι έξυπνη και να τα καταφέρνω το ίδιο καλά με σένα γι’αυτό διαβάζω και προσέχω ότι μου λένε η δασκάλα και οι μεγαλύτεροί μου.
Μαρία Κ., 6 ετών (τo email στάλθηκε από την μητέρα της)”
pakou comment: Εδώ θέλω να σταθώ σε 3-4 σημεία!
- …αλλά ουφ!! είμαι πιο όμορφη από σένα… Μπράβο κοριτσάκι μου τη γλίτωσες!
- …Ευτυχώς που δεν σου μοιάζω… Ρε συ τι κομπλιμέντα είναι αυτά;
- …τo email στάλθηκε από την μητέρα της… Πολύ ωραία γράφεις μαμά της Μαρίας!
- …Μαρία Κ… Νάσο Κάππα μήπως έχεις καμιά μικρή αδερφή και δεν το ξέρεις ή πρόκειται περί απλής συνωνυμίας;
Εάν τυχόν δεν χορτάσατε σας προτείνω να κάνετε κι εσείς μια βόλτα από την ιστοσελίδα της Μαρίας της Άσχημης…
Χθες το απόγευμα με περίμενε μία ευχάριστη έκπληξη… Εκεί που έκανα την καθημερινή μου βόλτα στα αγαπημένα μου blogs βρήκα το προσκλητήριο της Γεωργίας… Όχι μην πάει το μυαλό σας αλλού… Δεν ήταν προσκλητήριο γάμου, ήταν μία πρόσκληση να γράψω 7 αγαπημένες μου ταινίες!
Όπως έχουμε ξαναπεί είμαι περιστασιακά σινεφίλ… Όμως πραγματικά αν μου δώσεις αυτές τις 7 ταινίες μπορώ να τις δω και δυο και τρεις, πολλές, αμέτρητες, ΑΠΕΙΡΕΣ φορες!
Έτοιμοι για γύρισμα; 3… 2… 1… Πάμε!
The Godfather (1972) -ξυπνάει κάτι μέσα μου-
The Pianist (2002) -τη μελωδία της μουσικής δεν την ξεχνω με τίποτα-
Green Mile (1999) -δεν το κρύβω, βούρκωσα-
Sin City (2005) -ουδέν σχόλιον…-
Πολίτικη Κουζίνα (2003) -γιατί έχουμε και μια καταγωγή από την Πόλη-
Γυναίκες Δηλητήριο (1993) -γελάω κάθε φορά σαν να ‘ναι η πρώτη φορά που την βλέπω-
Βασικά Καλησπέρα Σας (1982) -Κούλα πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος-
Αυτές λοιπόν ήταν… Τώρα κάνω πάσα με τη σειρά μου στον crazy -και μόνο- γιατί εδώ και μία ώρα που ψάχνω σε blogs όλοι έχετε γράψει…
———————————– THE END——————————————-
Κατηγορίες: BLOG
Την είχες πάρει για πρώτη φορά πέρσυ… Από τότε δεν ξέρω πως κόλλησες τόσο αλλά το μυαλό σου ήταν όλο εκεί… Ήθελες να την παίρνεις συνέχεια!
Αν θυμάμαι καλά την παρθενική σου την είχες με ένα κοντοστούπη Nigga στο Μπρονξ όταν πήγες να σπουδάσεις οικονομικά –και καλά- στην Νέα Υόρκη… Όσο περίεργο κι αν φαίνεται αυτός σου την έδωσε για πρώτη φορά… Και το ξέρεις καλά ότι η πρώτη φορά δεν ξεχνιέται… Γνωριστήκαμε την ημέρα των γενεθλίων σου στο πάρτυ του κολλητού σου -παραδέχομαι ότι ακόμα τον θεωρώ μαλάκα-… 2-3 μέρες μετά σε κάλεσα σπίτι μου… Το ήξερες ότι δεν σε φώναξα για ”καλό” σκοπό κι οτι κάτι άλλο είχα στο νου μου! Ήθελα να σε αιφνιδιάσω! Να σου κάνω έκπληξη… Δεν άργησα να σου την φανερώσω… Μόλις την έβγαλα τρελάθηκες! Ηδονίστηκες! Έπεσες επάνω μου σαν ύαινα και ήθελες να την βάλεις στο στόμα σου… Κι εσύ ρε κορίτσι μου τόσο διψασμένη μου ήρθες;
-”Την θέλω όλη και και την θέλω τώρα!” φώναζες! Και την πάτησες ένα ζούλιγμα που ο λεκές στον καναπέ από τα υγρά ακόμα δεν έχει βγει!
Τι τον έτριψα με απορρυπαντικό για δύσκολους λεκέδες, τι πήγα τα μαξιλάρια για στεγνό καθάρισμα…Τίποτα! Ο λεκές εκεί…
Τι τα ήθελα τα γαμημένα τα κόλπα ρε Στέλλα με την Coca-Cola μου λες;
Το υπέρτατο -ο Θεός να το κάνει- παραπάνω post έγινε κατά παραγγελία του Crazymonkey… Παραγγέλνω κι εγώ ένα δίσκο με: μαγειρίτσα , κιβώτιο, τζίτζικας και φαβορίτα από τους cpil και maNos anToNaros…
